شرحی بر رزم درورزش

استادحامدرحیمی پنجکی 

عضودائمی هیئت رزمیکاران البرز 

دارای خط 7 کونگفوتوآ/ 7مایگاه کونگ فوتوآ 

شالبند مشکی در کونگ فوتوآ

دان ۳ کیک بوکسینگ کونگفوی بین المللی

دان ۴ کیک بوکس بین الملل 

دان ۵ کیک بوکس کشوری 

دان ۱ تکواندو 

کمربند مشکی کاراته 

داور درجه ی یک کشوری و بین المللی 

مربی درجه یک  کشوری 

کمربندمشکی هاپکیدو 

استاد حامدرحیمی پنجکی  متولد سال ۱۳۶۷ شمسی در استان البرز در سن ۵ سالگی  استارت کار رزمی خودرا بارشته ی ووشو وتمارین سرسخت آن رشته آغازنمود

،بعداز طی تلاشهای مستمرو پیگیربرای کسب عناوین قهرمانی دراستان کشور و سطوح بین الملل 

 نهایتا   21  طلای استانی

  ۱۷ طلای مسابقات کشوری

و 5 طلای مسابقات جهانی

را به کلکسیون تک رنگ طلایی خود افزود.

با آرزوی سلامتی و موفقیتهای چشمگیر ومستمر برای این استعداد رزمی کشورمان .

یکی از خشن و البته تکنیکی‌ترین ورزش‌های رزمی جهان که شاید بسیاری آن را نمی‌شناسند، ” پِنچاک سیلات” (Pencak silat) نام دارد که ورزشی غنی از کشور “اندونزی” است. معنی ریشه‌ای نام این ورزش، (شخصی است که همچون آذرخش حرکت می‌کند) است. بنچاک نیز به معنی شخصی است که از خود محافظت می‌کند. در زمان‌های قدیم در این سرزمین جنگ‌های متعددی میان قبایل بومی و پادشاهی جزایر مالایی رخدادهاست و در آن زمان مبارزان سیلات دارای احترام بوده‌اند و مقام‌های اجتماعی و سیاسی را به‌دست می‌آورده‌اند. بخش بزرگی از حرکات این ورزش، از رفتار حیواناتی نظیر میمون، ببر و عقاب سرچشمه می‌گیرد.

سبک مبارزاتی آن بی‌شباهت به رشته‌های رزمی چینی، تایلندی و هندوستان قدیم نیست. این رشته یک سیستم پیچیده از حرکات دفاعی و حمله‌ای است که بر اساس تنوعی از ضربات و حرکات دست، پا، پرتاب، قفل مفصل و همچنین مبارزه با سلاح را در برمی‌گیرد. بسیاری از تکنیک‌های پِنچاک سیلات بر اساس روان بودن و پیوستگی پایه‌گذاری شده است. این ورزش رزمی نیز با سلاح‌هایی نظیر چاقو، انواع چوب و شمشیرهای بلند و کوتاه سروکار دارد.

امروزه کشورهایی نظیر فیلیپین، مالزی، اندونزی، مناطقی از بالی و … از این هنر رزمی به‌طور گسترده استفاده می‌کنند. پِنچاک سیلات ورزش رزمی پلیس چند کشور همانند اندونزی است. به‌هرحال پِنچاک سیلات دارای سبک‌های مخصوص به خود است و با ضربات کلاسیک ساده فاصله نسبتاً زیادی دارد.

شایان‌ذکر است که در این مطلب تنها به چند نمونه از خشن‌ترین جهان اشاره‌شده و تمامی ورزش‌های خشن رزمی در یک مطلب قابل گنجاندن نخواهند بود. به نظر شما خشن‌ترین ورزش رزمی جهان کدام است؟

یکی از خشن و البته تکنیکی‌ترین ورزش‌های رزمی جهان که شاید بسیاری آن را نمی‌شناسند، ” پِنچاک سیلات” (Pencak silat) نام دارد که ورزشی غنی از کشور “اندونزی” است. معنی ریشه‌ای نام این ورزش، (شخصی است که همچون آذرخش حرکت می‌کند) است. بنچاک نیز به معنی شخصی است که از خود محافظت می‌کند. در زمان‌های قدیم در این سرزمین جنگ‌های متعددی میان قبایل بومی و پادشاهی جزایر مالایی رخدادهاست و در آن زمان مبارزان سیلات دارای احترام بوده‌اند و مقام‌های اجتماعی و سیاسی را به‌دست می‌آورده‌اند. بخش بزرگی از حرکات این ورزش، از رفتار حیواناتی نظیر میمون، ببر و عقاب سرچشمه می‌گیرد.

سبک مبارزاتی آن بی‌شباهت به رشته‌های رزمی چینی، تایلندی و هندوستان قدیم نیست. این رشته یک سیستم پیچیده از حرکات دفاعی و حمله‌ای است که بر اساس تنوعی از ضربات و حرکات دست، پا، پرتاب، قفل مفصل و همچنین مبارزه با سلاح را در برمی‌گیرد. بسیاری از تکنیک‌های پِنچاک سیلات بر اساس روان بودن و پیوستگی پایه‌گذاری شده است. این ورزش رزمی نیز با سلاح‌هایی نظیر چاقو، انواع چوب و شمشیرهای بلند و کوتاه سروکار دارد.

امروزه کشورهایی نظیر فیلیپین، مالزی، اندونزی، مناطقی از بالی و … از این هنر رزمی به‌طور گسترده استفاده می‌کنند. پِنچاک سیلات ورزش رزمی پلیس چند کشور همانند اندونزی است. به‌هرحال پِنچاک سیلات دارای سبک‌های مخصوص به خود است و با ضربات کلاسیک ساده فاصله نسبتاً زیادی دارد.

شایان‌ذکر است که در این مطلب تنها به چند نمونه از خشن‌ترین جهان اشاره‌شده و تمامی ورزش‌های خشن رزمی در یک مطلب قابل گنجاندن نخواهند بود. به نظر شما خشن‌ترین ورزش رزمی جهان کدام است؟

یکی دیگر از خشن‌ترین رشته‌های رزمی جهان که چند هزار سال از عمر آن می‌گذرد، “موی تای” یا بوکس تایلندی (Muaythai) نام دارد. وجود فنون گلاویزی این رشته را به کیک بوکسینگ و ساندا نزدیک ساخته است اما چیزی که در این میان موی تای را برجسته می‌سازد، استفاده از ضربات انفجاری به اعضای حیاتی بدن مانند سر است. همچنین دیگر ویژگی‌های موی تای، هدف قرار دادن مفاصل دست‌وپا است که به‌سرعت حریف را از پای درمی‌آورد.

در مبارزات رینگی، برخی از ضرباتی که با زانو و آرنج مورداستفاده قرار می‌گیرند، به‌مراتب کمتر استفاده‌شده اما در خیابان و نبردهای تن‌به‌تن، موی تای یک ورزش مرگبار است. برای این منظور فایترهایی که رشته موی تای را انتخاب می‌کنند، در بخش‌هایی از بدن مانند ساق پا، آرنج، ساعد و سیکن دست، تمرینات ویژه‌ای را انجام داده و این بخش‌ها را تقویت می‌کنند. موی تای نیز امروزه به‌عنوان یک ورزش برتر رزمی، توسط بسیاری از نیروهای نظامی جهان مانند ارتش و پلیس تایلند، مورداستفاده قرار می‌گیرد. شکستن سریع اعضای بدن، از پای درآوردن حریف در کوتاه‌مدت، ضربه به بخش‌های حیاتی و سر، گیج کردن و ضربات انفجاری، موی تای به یکی از خشن‌ترین ورزش‌های رزمی جهان مبدل کرده است!

یکی از ورزش‌هایی که رتبه نخست خشونت، آسیب‌رسانی، استفاده متنوع از سلاح‌های سرد، ربات‌های بدن و تکنیک‌های مفاصل را در خود به همراه دارد، “کونگ‌فو” است. ورزش کونگ‌فو نه فقط یک ورزش، بلکه هنری است که ریشه در “ووشو” داشته و در بطن فرهنگ کشور چین جای گرفته است. کونگ‌فو (Kung-Fu) دارای رشته‌های گوناگونی است که برخی از آنها بر پایه آرامش و ثبات فرم بدن طراحی‌شده‌اند. چینی‌ها درگذشته از کونگ‌فو برای دفاع از خود در برابر دشمنان استفاده کرده و چینی‌های جنوبی نیز کونگ‌فو را برای حمله‌هایی که اکثراً از سمت دریا بود، مورداستفاده قرار می‌داند.

برخی از خشن‌ترین رشته‌های کونگ‌فو و ووشو، در گزینه‌های جنوبی قابل‌مشاهده است. راهبان و بوداییان معبد شائولین، انسان‌هایی هستند که با پرورش مهارت خود، توانایی‌هایی بیش از یک استاد رزمی داشته و حتی بسیاری از رشته‌های رزمی جهان نیز نوعی مهندسی معکوس از ضربات کونگ‌فو هستند. بزرگ‌ترین، گسترده‌ترین و به عبارتی سخت‌ترین رشته رزمی جهان که البته در برخی از شاخه‌ها مانند “بوکس چینی” یا “سیولوم پای هوپ گار” دارای خشونت و قدرت تخریب بسیار بالایی است.

کونگ فو امروزه نه تنها به عنوان ورزش رزمی اصلی به نیروهایی نظامی بسیاری نظیر پلیس ملی چین، نیروهای ویژه ارتش این کشور و … آموزش داده می شود، بلکه توسط تیم های حفاظت بسیاری در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد. اصول کونگ فو بر اساس نبردهای نزدیک و دور پایه گذاری شده و ضربات انفجاری آن را در هیچ یک از ورزش های رزمی جهان مشاهده نخواهید کرد.